Search

Tuesday, March 9, 2010

ఏమ్మాయో ...

పల్లవి:

అతడు: ఏమ్మాయో ఏమైందో ఏమౌతున్నదో ఏమో మరి ...
ఆమె:   ఏమ్మాయో ఏమైందో కొంచెం కొంచెం మైకం ఏదో కలుగుతూ ...
అతడు: ఇదో తుఫానై నిలువెల్లా నా మదినే ముంచినా ...
            అదేంటో మనసే నా మనసే బాగుందంటున్నదే ...
ఆమె:   హఠాత్తుగా ఈ సమీరం వడగాలై వీచినా ...
            అదేంటో నాపైనే కురిసే మంచనుకుంటూ ఉన్నా ...
అతడు:  నాలా నేను లేనే లేను ...
            నీ చిలిపి ఊహల్లో తడిసి నీలోనే చేరా ...
ఆమె:    నాలా నేను లేనే లేను ...
            నీ చెలిమితో కలిసి నడిచి నీలాగా మారా ...

చరణం-1:
ఆమె:    విసుగుతో కోపమంతా చూపుతూ కసురుతున్నా కమ్మగుంది ...
అతడు:  గుండెలో బాధలన్నీ నసుగుతూ చెప్పుకుంటే హాయిగుంది ...
ఆమె:    కష్టమంటూ ఉంది ... ఇష్టమంటూ ఉంది ...
అతడు:  ఈ క్షణం పడే కష్టమే నీ ఇష్టాన్ని అందించదా ...

చరణం-2:
అతడు:  ఒడ్డుపై చేపలా విలవిలా తన్నుకున్నా హాయిగుంది ...
ఆమె:    ఒంటరై వెల్లినా నీడలో నిన్ను చుస్తే మాయగుంది ...
అతడు:  స్వప్నమంటూ ఉంది ... సత్యమంటూ ఉంది ...
ఆమె:    పోల్చుకో నువ్వే పోల్చుకో నీకై నువ్వే తేల్చుకో ...

No comments:

Post a Comment